شکایت
شنبه بیست و هفتم مرداد 1397 | مهرداد عزیز ابادی

بسم  الله  الرحمان  الرحیم

اگر خون  بریزم  بر  این  در  رواست    بگویند  با  پادشه  این  گداست

چهل  سال  افزون شد  وبر  درم          چو  کافور  شد  مویها  ی  سرم

چه  رنجی  ببردم فزون  از  شمار           مگر  عمر  را  باختم  در  قمار

دعا  میکنم  میشود  همچو  باد             شکایت  نمایم  ولی  نیست   داد

همه  عمر  با  گریه  در  اتشم                  به  امید  این  بارها  می کشم

ولی  نیست  پیدا  در  این  راه  پاک       ز حاجات  ماها  اثر  تابناک

نه  کس  وعده  ای  میدهد برپسر            که ناکام باشد  همه  مختصر

کشد  رنج  و  سودش برد  دیگری   عجیب است گر  خود  نشد  کافری

نه  چندان  کند  غارت  مشتری               به  سی  درصدازهر گناهی  بری

خدایا  پدر  هم   اگر  مایه  داشت     نمیزد برین در چو سرمایه  داشت

پدر  داد سرمایه  ها  را  بباد             پس  این  راه  نزد  پسر  می  نهاد

گر ایدون  شکایت نمایم  رواست  پیامبر برفته  است  و  شیطان  بجاست

خدا  یا  زمین  را  گرفته  عدو         تفو  بر  تو  ای  چرخ  گردون  تفو

خشکیده لب
شنبه سیزدهم مرداد 1397 | مهرداد عزیز ابادی

  من  که  خشکیده  لب  و  ناکامم      

  بی  سبب  در قفس  و بدنامم

   دام نفکنده  ام  از بهر  کسی

سالها  هست  که  خود  در  دامم

نیستم  اهل  ستم ، اهل  ریا 

پس  سبب  چیست که  نا  ارامم ؟

گر  نگاهم  ننمایی  امشب 

مست و  لا  یعقل و  بد  فرجامم

مکن  الطاف خود  از  بنده  دریغ 

  بخدا  خامتر  از  هر  خامم

  رفته امروز جوانی  زبرم

 روز  بگذشت  و کنون  در  شامم

  پیری  امد  شده  همسایه من 

وای  فرسود  دگر  اندامم

هر  کسی  سنگ  ملامت  بزند 

 تو  دگر  سنگ  مزن  بر  جامم 

شیر  بی  یال  و  سَر و دُم  شده  ام 

  سست  و  لرزان  شده  در  هر  گامم

گفته  ای  راضیه مرضییه

پس  چرا بنده  کنون  نا کامم

پس  چرا  رفت  پدر  از  پهلو

پس  چرا رفته  زِبَر  آن  مامم

لغزشی  رفت  زمن  بنده  ببخشش  

نه  سروشم نه  و  نه  پرهامم

سرکش  و  عاصی  و  مذنب  بودم

حال  فرمانبر .  وخوب  و  رامم

رحمت  خاص  نصیبم  نشود

 ازعوامم  بنگر  من  عامم 

گل اسمانی
پنج شنبه یازدهم مرداد 1397 | مهرداد عزیز ابادی

 

افرین  بر  نو گلی کز آ سمان  افتاده  بود 

من  نمیدانم چرا  اما کنار  جاده  بود

  مست  بود  اما نه  اهل  سکر و مستی های  ان

مست  میکرد  ادمی را  و  مثال   باده بود

 شور  و گرمی را  به همراه خودش تا  هند  برد 

  چیز  می  فهید  اما  با  گذشت  و  ساده  بود

 من  شتا  بان  بودم  از  اندیشه  بیهودگی 

لیک  اوآرام بود  و  همزمان  اماده  بود

  پیر  بودم  در  کنارش کودکی  بی  دست و پا   

او  صداقت  داشت   همراهش  بسی  ازاده  بود

  من که میلرزیدم  ازاین  عشق و از  اثار  ان 

  لیک  او چون  کوه پابر جا  چنین  ایستاده  بود....

 

عشق و محبت
سه شنبه دوم مرداد 1397 | مهرداد عزیز ابادی

 بسم  الله

 

  اینگونه  بگویم  بجز از ،عشق و  محبت 

  ای  خواجه  سراسر  همه  عالم  هنری  نیست 

خورشید  و  مه  و  انجم  و  افلاک  بدانند 

  جز  مهر  فرایندو و  نماد  و  اثری  نیست 

در  عمر  خود  ار  عاشق  و  دیوانه نگشتی 

محصول وجود تو، به  کوه  و کمری نیست

اکسیر  که گویند  طلا  ساخته  مس  را 

جز  رحمت  گسترده، برای  بشری  نیست 

 ان  نادره  گفتار تو  در  نزد  خداوند

  جز  عاطفه  البته  که  شمس  و  قمری  نیست 

  بیهوده  متازید  که  بی  عشق  ملال  است 

بیهوده  منازید  در  آن  برگ  و  بری  نیست 

  سر  چشمه احسان  در  این  دار  مکافات 

  د  ردست فرومایه بی  بال و  پری  نیست     

  در  این  رمضان    صبر  و  رضا  خواه  و  مروت 

  کاینها همه سرمایه    هر  رهگذری نیست 

از  عشق  دل  سنگ    شود لعل  و  بدخشان 

  در  گنبد  افلاک  چنین   سیم و  زری  نیست

 

بسم الله  الرحمان  الرحیم

در  انتظار  و حسرت 

 در انتظار  و حسرت  ان  عاشقانه  ام   

 کو  ان  حبیب  مخلص  شعر  و  ترانه  ام

این  نیست  زندگی   که همه  محو  میشوم      

  زین  پس  همیشه  در  پی لطفت  روانه  ام

یارب  به عمر  و  مال  مبارک  نما  مرا   

 من  در  پی  وصال و  رهای  شبانه  ام

این  دوستی  میسر و  این بنده  کامران    

چون  شمع  من  ستاده  و  بر  سر  زبانه  ام 

  دیگر به  سیل  جنت  ماوا  نمیروم          

  در  انتظار  صبح  همین  کنج  خانه  ام


تمامی حقوق مادی و معنوی " تنهایی " برای " مهرداد عزیز ابادی " محفوظ می باشد!
طـرّاح قـالـب: شــیــعــه تـم بـه قــدرت "مهدی بلاگ