چند روزی
دوشنبه بیست و هفتم فروردین 1397 | مهرداد عزیز ابادی

 

133-B133-Bچند روزی

چند روزی شده از حال تو من بیخبرم

بی‌تو ای کاش نباشد به جهان هیچ اثرم

هر طرف می‌نگرم نور رخش جلوه‌گر است

در خیال تو بچرخد دل و سمت نظرم

خاک پای تو شوم گر که قبولش بکنی

هم به خاک سر کوی تو نهاده است سرم

چکنم گر که دل خود به جنابش ندهم

نبود هیچ بجز عشق و محبت هنرم

شرمسارم که بقربانگه یاران نروم

گرچه درسینه دلی هست کزان شعله‌ورم

کاش دلدار نگاهی به دل ما بکند

گرچه من هیچم و یک ذره بس مختصرم

 

مدارا
دوشنبه بیست و هفتم فروردین 1397 | مهرداد عزیز ابادی

شهزاده‌ای اما چرا باما مدارا می‌کنی

دانی طمع دارم به تو از ناز غوغا می‌کنی

چون شیر وحشی در کمین آهوی خوب و نازنین

می‌بینی اندر بیشه‌ام اما نه پر‌وا می‌کنی

روز و شبم دنبال تو تا خسته می‌سازی مرا

با بوسه‌ای و مرهمی ما را مداوا می‌کنی

چشم مرا می‌بندی و مشغول دنیا می‌شوم

اما نمی‌دانم چرا تو خویش زیبا می‌کنی

باید پرستاری کنم تا گم شود درد و بلا

اما تو با ناز و ادا خود را پریسا می‌کنی

گویی نیا زنگی نزن راهی مرو کاری مکن

                                      با این اداهابیشتر تو خویش رسوا می‌کنی

فاطمه
چهارشنبه بیست و دوم فروردین 1397 | مهرداد عزیز ابادی

فاطمه

فاطمه  ای  برگ  گل باحیا                      ای  حرم  تو  حرم  کبریا

مادر  چرخ  و  فلک  و  اسمان                مادر  احمد  نه  ؛همه  انبیا

یک  حسن ارهست به  دامان  تست             سید  ال  علی  مرتضی

هم پدرش پادشه  و هم  خودش      بسکه  کریم است  به بذل  و  عطا

چشم  جهان مات زپورت  حسین        کرده  جهان  فتح  به  دشت  بلا

دختر  اگر هست  یکی زینب  است       مات  همه  عالم  از  آن  ماجرا

دست  من  و چادر و خاک  قدم        رد  مکن  ای بانوی  هر دو  سرا

ما  همه محتاج نگاه     توایم                ای  گل  احمد  بنگر  حال  ما 

درد کش  و مانده  و  درمانده  ایم        ما  به  امید  تو  بیا  ؛مرحبا

درد مرا  کشت کجایی  مگر؟  جز تو  که  تاند  که  بیارد  دوا

جو و گندم
چهارشنبه پانزدهم فروردین 1397 | مهرداد عزیز ابادی

گفته بود از یک زن نا پاک ...

 

گفته بود از یک زن نا پاک آید گوهری

دختری مه روو خوش سیما و هم نیکو‌تری

گر چه گاهی در میان جو ببینی گندمی

گندم از گندم بروید جو ز جو یابد سری

هر که سبزی خواست باید رفت تا سبزی فروش

هر که زر خواهد قدم را رنجه سازد زرگری

گفته سعدی از زمین شوره ناید سنبلی

آسمان را جست باید هر که خواهد اختری

غیرممکن نیست گاهی زاده نوح نبی

                                    می‌شود بدبخت و بدفرجام از بد همسری

عالیجناب
چهارشنبه هشتم فروردین 1397 | مهرداد عزیز ابادی

 

 


عالیجناب

 

من برایت سینه‌ای خیلی خراب آورده‌ام

قلوه‌ها و دل، جگر‌های کباب آورده‌ام

دیدمت درعشق کم میآوری هرروزو شب

بهر تو آخر مدل ماشین حساب آورده‌ام

من نمیدانم چه باید کرد‌ای والا مقام

خواهشی بهر رهایی از عذاب آورده‌ام

بهر هدیه تحفه‌ای قابل به نزدیکم نبود

این تن پژمرده را با صد شتاب آورده‌ام

کاش در مانم نمایی از کریمی‌های خود

                                    عمر و جان را بهر آن عالیجناب آورده‌ام


تمامی حقوق مادی و معنوی " تنهایی " برای " مهرداد عزیز ابادی " محفوظ می باشد!
طـرّاح قـالـب: شــیــعــه تـم بـه قــدرت "مهدی بلاگ