پيامبر اعظم (ص
جمعه بیست و هفتم دی 1392 | مهرداد عزیز ابادی

 

پيامبر اعظم  (ص)

هنوز در صفاي  تو غبطه مي خورند

آب و نور ، دريا و جنگل و آسمان

و تمامي پيامبران

و ملائك

و همه مقربان درگاه حق

دستان تو چه بوئي مي داد

كه از عيسي عزيزتر بودي

از شرافت و نجابت

 تو با كدام زبان با خدا سخن گفتي

كه موسي كليم الله را پشت سر نهادي

و نه معجزه او را

واگر نود معجزه هم داشت

به يك معجزه تو نمي ارزيد

معجزه تو در آسمانها اتفاق مي افتاد

توشق القمر كردي

همه ماهها به تعظيم تو پاره پاره شدند

تا تو به معراج پا بگذاري

جائي كه پاي هيچ بشري

بدان نخواهد رسيد

و تا قيام قيامت

همه خوبان صبح و شام به تو سلام مي كنند

سلام اي پيامبر راستي

پيامبر نور

از معراج بگو

تا تمامي مدعيان لب فروبندند

تو چه دارو با خود داري

كه عيساي شفا بخش

به بشارت تو برمي خيزد

نام خدا و نام تو همراه است

نامت بلند باد

در تو بشريت شكفت

و بشريت به نام تو محتاج است

وداع با تو ميسر نيست

تو پايان نماز نشسته اي و آغاز اذان

نام تو هماره مي درخشد

تو پر نورترين ستاره آسماني

كه خورشيدها نردبان گامهاي تواند

سخن گفتن از تو براستي دشوار مي نمايد

شاعران صف كشيده زانو زده اند

تو معراج انديشه اي

و كوهي كه هيچكس را بدامان آنان

 راهي نيست

طراوت و شكوه حقيقت

از تو مي تراود

هيچ نوري را ياراي برابري با تو نيست

نام تو هماره

بر ستيغ معرفت مي درخشيد

بشريت تا ابد محتاج نگاه تست

 

بسم  الله  الرحیم     سلام

سوگ  رسولخداص 

رفته مردی ز جهان

آسمان سنگین است

و هوا مه آلود

همه جا تاریک است

رفته مردی ز جهان

که خدا را میدید

راز خلقت را هم می فهمید

و صدای پر جبریل شنید

آسمان سنگین است

و فضا غم آلود

مرد نورانی اعجاب آور

آفرینشگر صد صحنه بکر

کوه اسرار شگفت

بحر مواج حماسه فردا

آب جاری چون نور

می رود پیش خدا

تا قیامت بینی

غنچه ها خیره بر آن رخسارش

مردها منتظر دیدارش

چشمه ها زمزمه گفتارش

سینه ام تنگ در این سردستان

ای خدا مهدی ما را برسان....

 

 

بسم الله  الرحمان  الرحیم-سلام

اربعین

 

دل سوخت  چرا  که  اربعین آمده  است          یاد  شهدای  راه  دین آمده  است

 

شد  داغ  دلم  تازه پراز  غم  جانم       چون  نام  ابولفضل  و  حسین آ مده  است

 

زینب چه  کشیدتاچهل روز گذشت؟         تنها  و  اسیر  و دل  غمین آ مده  است

 

عقل  ازسر آدم  بپرد  از  غم  ودرد           ازجور  وجفا  که  اینچنین آمده  است

 

این  نکبت و ننگ  ماند بر آل  یزید           بیچاره  بدشمنی  و  کین آمده  است

 

شرمی  نه  ز  مصطفی  وترسی  زخدا            البته  که  منفور  و  لعین آمده  است  

 

بسم الله  الرحمان  الرحیم-سلام

قتیل  العبرات

ای  ولی و  ای حبیب  ارجمند                       همچو  ابراهیم  در خلت  بلند            

کس  ندیده درنجابت ای نجیب               همچو  تو  ای  ایه  ام  من  یجیب

خالص  و  فرزند  دخت  مصطفی              ای  حسین  ای خامس آل  عبا

سیدی  اما  تو  مظلوم  و  شهید              چون تو مخلوقی خدا کی آفرید؟         

  از  کرامت  غرق  شد  بالای  تو              شد سعادت کسوت زیبای  تو   

  در  امامت  گشته  ای  بی  انتها                 تا  ابد  مصباحی و  نور  خدا

تو امام  و  پیشوا  و  رهبری                        وارث   والاترین    پیغمبری               

تو  اسیر  رنج و  درد  بی  شمار            کشته  اشکی    و  چشم  اشکبار          


تمامی حقوق مادی و معنوی " تنهایی " برای " مهرداد عزیز ابادی " محفوظ می باشد!
طـرّاح قـالـب: شــیــعــه تـم بـه قــدرت "مهدی بلاگ