حضور بی نهایت
سه شنبه بیست و هشتم آبان 1392 | مهرداد عزیز ابادی

بسم  الله  الرحمان  الرحیم.  سلام .

حضور بی نهایت

حضور بی نهایت زیبا

صفای بی نهایت تنها

بیا به خلوت من

که بوی عطر دهد- غنچه های دقت من

بنه زنان قبیله دوباره گریه کنند

                                                   برای گم شدنم

مرا ببر

بگیر دستم و زین شهر جاودانه ببر

به تو قسم

                                                 به نگاهت همیشه محتاجم

مرا بخانه ببر

                                                 بردبار خواهم شد

 

آرزو
یکشنبه بیست و ششم آبان 1392 | مهرداد عزیز ابادی

بسم  الله  الرحمان  الرحیم.سلام

آرزو

چگونه از تو نترسم؟

که در جلالت قدر

ز نام تو همه را لرزه ها بر اندام است

چگونه از تو گریزم

که کوس دولت تو

به آسمان و زمین هر صباح و هر شام است

به غیر تو چه پذیرم

ز زال دنیا نام

چو گل ز دور ولی دیو زهر در جام است

بغیر تو چه پسندم

نظر نما که بخندم

که آرزو نکنم، جز تو آرزو دام است

شام غریبان
شنبه بیست و پنجم آبان 1392 | مهرداد عزیز ابادی

بسم  الله  الرحمان  الرحیم

شام  غریبان 

شب  شام  غریبان  است  امشب            شب  تلخ  یتیمان  است  امشب

شهیدی  که  ندارد  سر  به  پیکر            لباس و  جامه  اش  برده  ستمگر

فتاده  در  بیابان  در غریبی                 شهیدی  پاک  از  نسل  پیامبر

شب  شام  غریبان  است  امشب           شب  تلخ  یتیمان  است  امشب

شهیدان  بی  کفن  در قتلگاهند           اسیرانی  که  امشب  بی  پناهند

بتازد  دشمن  دین  بی  محابا           براین طفلان که مثل  قرص ماهند

شب  شام  غریبان  است  امشب           شب  تلخ  یتیمان  است  امشب

به  زینب  میشود امشب  جسارت              زنامردان  پست  بی  سعادت

یکی  دشنام  و آن  یک  تازیانه         به  زینب  معدن لطف  و  کرامت

شب  شام  غریبان  است  امشب           شب  تلخ  یتیمان  است  امشب

فلک  بر عاشقی  عادت ندارد                  بلا  از  آسمان  بر  او  ببارد

همیشه  غصه ورنج  است  درکار        ولی  عاشق  به  روی  خود  نیارد   

شب  شام  غریبان  است  امشب         شب  تلخ  یتیمان  است  امشب

    شام  غریبان                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                          

خیمه  ها اتش  زده  قوم  عرب      دختران  و کودکان  را  جان به  لب 

وای  بر  اهل  حرم  از  کوفیان       وای  براهل حرم  چون  گشت  شب

شب  و عاشوراست  زینب  جان  به  لب 

جیغ  و  فریاد  است  از  این  اختران    در فرار  و  وحشتند  این  دختران

میگریزد  هر  یکی  از  جانبی               وحشت و تاریکی  و  شب  همزمان

شب  و عاشوراست  زینب  جان  به  لب 

فرش  زهرا  را  ز  زینب  برده  اند         اهل بیت  از  داغها  افسرده  اند 

گوشواردختران  را  میبرند                       وای  دلها  را چقدر آزرده اند

 شب   و عاشوراست  زینب  جان  به  لب 

عابد  بیمار در  تاب  و  تب  است      خیمه های  سوخته  در  غارت  است

گشته  سر  گردان  تمام کودکان       آنکه  بیچاره ست آری  زینب  است

شب و عاشوراست  زینب  جان  به  لب 

شب و عاشورا  شب حزن است و غم     وه چه دشمن  میکند ظلم  و  ستم 

سیلی و ضرب  است  سهم  کودکان         تازیانه  میخورد  اهل  حرم

 

بسم الله الرحمان  الرحیم

قاسم  که  نمود  عزم  لشکر                       آغوش گشود  پور  حیدر 

چندان بگریست   بی  محابا                     تا صورت  هردو کاملا  تر

 آخر  زعمو  اجازتی  خواست              تا  بال  گشوده  سوی محشر

حضرت  بنمود  رد  مقالش                    میگفت :( امانت  برادر )

قاسم  به تلاش بوسه برپای                      تا رخصت او شود  میسر

 بوسیددودست وپای عم را                 با صورت  سرخ  وگونه  تر 

صد  عجزنمود ولابه ودرد                 تا  کرد  موافقت به  مضطر

پس  کشت  گروهکی  ز کفار            سی کشت وهنوزهم  فزونتر

زان  قوم  عمر  نمود  قصدش           شمشیر  حواله  کرد  بر  سر

فریاد  جگر  خراش  سر  داد               آمد  به  سرش  امام  برتر 

  پس  تیغ  حواله  عمر  کرد                 دستش ببرید  او  زپیکر

جمعی  زگروه  حمله  کردند              از  بهر  نجات عمر  کافر

افتاد  بزیر  پای  اسبان                               با ناله  و آه شد  برابر

آغوش  امام  گشته جایش                    پایش  بکشید  بر  زمین  بر

طولی  نکشید چون  عقابی                  رفت از  بر  عم  کشید  او  پر

مرحبامرحبا
سه شنبه بیست و یکم آبان 1392 | مهرداد عزیز ابادی

بسم  الله  الرحمان  الرحیم

مرحبا مرحبا ؛ بر  شهیدان  ما           پیروان  حسین؛  مومنان  خدا                      

مرحبا سیدعلی؛ رهبر مسلمین      بهرقرآن ودین؛خوش سخن خوش صدا                                      

  مرحبا  مرحبا؛ مرحبا برشما           عاشقان  حسین؛  رهروان  وفا 

  مرحبا  برسپا؛ مرحبا بربسیج     بازوی  انقلاب ؛ درهمه  عرصه ها   

مرحبا ارتش ومرحبا برسپاه         مر حبا  مجلس و  دولت  با  صفا


تمامی حقوق مادی و معنوی " تنهایی " برای " مهرداد عزیز ابادی " محفوظ می باشد!
طـرّاح قـالـب: شــیــعــه تـم بـه قــدرت "مهدی بلاگ