کفش صد وصله
جمعه بیست و نهم آذر 1392 | مهرداد عزیز ابادی

بسم الله  الرحمان  الرحیم  -سلام  

کفش صد وصله

نیمه شب می برد انبان یتیمان بر دوش

دست ، دستان نوازشگر او

می گشاید به فقیران آغوش

دست لرزان وی از خوف خدا

می خرامد لرزان بر سر و دوش

همه لبها و زبان مدح علی (ع)

قرنها گرچه علی (ع) شد خاموش

شه ایران و نصارا و عرب

کفش صد وصله نماید تن پوش

باران
یکشنبه بیست و چهارم آذر 1392 | مهرداد عزیز ابادی

 

 

بسم  الله  الرحمان  الرحیم

باران

چون  شبنم  تازه  است  این  باران                      گویا  زبهشت  سوی  ما  امد

انقدر لطیف  و  پاک  و جانبخش  است           کز  محضر  حق    زکبریا  امد

برپا  شده  بار  عام  از دولت                          چون  سکه  نقره  از  هوا  امد 

یا  اینکه  عروسی  است  عیسی  را                      در  بزم  نثار  او  طلا  امد

یا  همچو  فرشته  است  نورانی                     در  غار  به  سوی  مصطفی  امد

بحری  است  شکافته  گذرگاهی                  شاید  به  کف  کلیم  عصا  امد

هر  ذره  حجر  کند  چو  الماسی               چون  معجز  و  همچو  کیمیا  امد

خاک  عاشق  سینه  چاک  باران  است              بهر  دل  و  درد  ما  دوا  امد

 

کلاس کربلا
چهارشنبه بیستم آذر 1392 | مهرداد عزیز ابادی

بسم  الله  الرحمان  الرحیم

درس ما  تنها  حسین  و  کربلاست                                درس  ما  تنها  حسین  سر  جداست

هست  دانشگاه  ما  نقش  حسین                                    مدرک  ما  سینه  و  عشق  حسین

  هست  استاد  من  عباس  حسین                          درس  ما  عقلست  و  احساس  حسین

من  بقربان  کلاس  کربلا                                      لوح   آن  دستی  که  گشت  از  تن  جدا 

درسها  را  شیرخواره  میدهد                                         با  گلوی  پاره  پاره  میدهد 

من  الف از  اصغری آموختم                                        چشم  خود  چون  بر گلویش دوختم

من  الف  از  اکبری  آموختم                                         سبنه  ام  را  در  فراقش   سوختم 

باء  من  بانوی  عالم  زینب  است                                 درد  او  در  سینه  ام  روز  و  شب  است 

جیم  را  آموختم  از  خون  جگر                                       از  حسین  آنگاه  که  میداد  سر 

حاء  از  نام  حسین  آموختم                                       بس  بود  این  درس  دیگر  سوختم 

درس  ما  پایان  شد  و  عاشق  شدم                                 هم  شدم  ملا  و  هم  واثق  شدم  

درس  ماتنها  حسین  و  کربلاست                                    درس  ما  سر  های  روی  نیزه  هاست      

دزفول
یکشنبه سوم آذر 1392 | مهرداد عزیز ابادی

بسم  الله  الرحمان  الرحیم 

  دزفول

دزفول

ای دژ فولادین

دزفول قهرمان

تو خود حماسه ای

بر تارک بلند جهان و زمانه ای

تو شهر پر مقاومت جاودانه ای

تو شهر نیستی

فریادی از رهای جهان از ترانه ای

تو یک حقیقتی

والاترین حقیقت امروزی

                *             *

یکروز

وقتی که کودکی

با برگهای کهنه تاریخ

از کودکی و از سر غفلت بازی کند

یک دانه گوهر درشت

پیدا کند

رویش نوشته به خون دزفول

                *             *

دزفول قهرمان

تو آیه حماسه و ایثاری

هر چندتو گرفته و تبداری

هر چند ریخت اینهمه دیوارت

نامت بلند گشت

*****

 


تمامی حقوق مادی و معنوی " تنهایی " برای " مهرداد عزیز ابادی " محفوظ می باشد!
طـرّاح قـالـب: شــیــعــه تـم بـه قــدرت "مهدی بلاگ