,وطن
سه شنبه نوزدهم فروردین 1393 | مهرداد عزیز ابادی

 

میتوانی از وطن آوره شد ؟                  می توانی اشک در کاغذ برت ؟

 نامه از غربت برای مادرت                        بی خبر بودن ز حال همسرت

  می توان مزدوری بیگانگان                   خفته در آغوش بعضی از سگان

  دوری از پروانه های رنگ رنگ               این محبت پیشگان، همسایگان

  این وطن فریاد میزد هر وجب              از ره صلح و صفا هر روز و شب

  آه فرزندم کجا رفتی کجا  ؟                              جانم از دوری تو آمد بلب

   رفته گیر آنرا که میزد دست و پا                     ماتمش پول و مقام و اعتنا

  رفته گیر آنرا که دلخوش شد به پُست               آنکه از بهر طلا دارد عزا

  می توانی از وطن آوره شد                     می توان با دست خود بیچاره شد

  می توان از خواهر و مادر برید                     با دلی همسان آهن پاره شد

 می توان در دره های بی کسی                       سر فرو آورد بهر هر خسی

  در بیابان کویر غصه ها                         در لجن تا گردن از دلواپسی

 رفته دنبال خوشی، د نبا ل  آب                  کار جوید تا به ژاپن یا سراب ؟

  ترسم آنچه حاصل آید از فرنگ              مرگ باشد یا که رنج و اضطراب

 هر کجا هستی بود مشتاق تو                  نیست غیر از رب کسی رزّاق تو

  یسر خواهد نی که عسرای جان من        مرگ و رزقت هست دراوراق تو

   پس چرا آواره گردی از وطن ؟              خویش را سازی برون از انجمن

   ریشه را از خاک می سازی جدا                  روح را آزرده سازی هم بدن

  ریشه در خاک وطن پس زنده ای                  در برون از درد ها آکنده ای

  التماس و ذلت و تحقیر و رنج                     سرنوشت بیکس و با زنده ای

 

 

 

سوگ زهرا (س)
دوشنبه یازدهم فروردین 1393 | مهرداد عزیز ابادی

 

مرادفن کن ای علی جان شبانه            بدور از نگاهان نامردمانه
شب تلخ و سردی که آمد جدایی           به غربت اسیری که رفت عارفانه
سپردم حسین و حسن را و زینب          به تو یا علی رفته خود از میانه
مبادا که آید پس از مرگ دشمن            سر قبر من تا که جوید بهانه
مبادا به خاکم رسد پنجه هایی
                 که دارد ز ظلم و خیانت نشانه
مبادا به قبرم بیاید کسی کاو                شرار ستم زد بر این آشیانه
نمازی نخواند به من کس بجز تو               کنون که چنین است رسم زمانه
کنون که  جفا کرده برخی صحابه             تش کفر و الحاد دارد زبانه
شدم در پی حق همیشه شب و روز          زدم دربها در به در خانه خانه
فدک را که بردند آل ستمگر                به احقاق حق گشته بودم روانه
چو دستم به دامان مهر علی (ع) بود           شکستند و بستند با تازیانه

 

 

بسم  الله  ارحمان  الرحیم

 

شده  مشتاق  رخت  مصر و  منا  و  عرفات     شعر  در  وصف  تو  جوشیده  ز  اعماق  دوات 

 

شادی  خیل  عرب  بودی  و  امید  عجم          ای  به  جد  و  پدر و راهنمایت  صلوات

 

کاش  مرسی  ز تو  آموخت  ره  دین  خدا           تا  نیفتاد  به  زندان  و  اسیر  نقمات

 

در  خراسان  و  یمن  نام  تو  شد  ورد  زبان        همه جا  پرچم  تو  پرچم ایمان  و  نجات

 

شیر  مردان  تو  ره  بسته  به  صهیون  عدو        خوش  درخشیده به  سوریه ودشمن  شده  مات    

 

همه  در  سایه  امنیت  تو  راحت  و  شاد      در  دعای تو  همه  دست  دعا  نیل  و  فرات 

 

پرچمت پرچم  حزب  اللهی و  فتح  قریب       من  ندیدم  چو  تو  نصر  الله  شیرین  حرکات  

 

ای مصر
جمعه اول فروردین 1393 | مهرداد عزیز ابادی

 

ای  مصر  شریف  پای  در  بند      بشنو  زحکایت  قضا  چند 

 

در قاهره هیچ  نیست  امروز         احرار  در  ان  بود  شکومند

 

 ال  سی  سی و  انور  و  مبارک      فرعون  مجسم  زمین  اند

 

البته  فراعنه  ضعیفند                اهرام  به  روی  سینه  مپسند

 

برخیز  و  برو  به  سوی  موسی           کان  میطلبد  ترا  به  پیوند 

 

موسی  و  عصا  حکایت  تست       کاین  قصه  سراسرش  بود  پند

 

موسی  چو  زند عصا  به آبی           گردد  همه  روزگار  چون  قند

 

ای  نیل  مخسب  بیش  از اینها       کن  یک  نظری   به  حال  الوند

 

این شهر قم  است  مامن  عشق          هم شهر  وفا و  عهد و  سوگند

 

این مرکز  الفت و مروت               قرآن  تو  در  زمین  پراکند

 


تمامی حقوق مادی و معنوی " تنهایی " برای " مهرداد عزیز ابادی " محفوظ می باشد!
طـرّاح قـالـب: شــیــعــه تـم بـه قــدرت "مهدی بلاگ