قصه
پنج شنبه بیست و هشتم اسفند 1393 | مهرداد عزیز ابادی

سالها  دردوغم  خویش به دلبرگفتم  

                             باب  و  تاب البته  آغاز به آخرگفتم 

گاه  لبخند  زدی  گاه  عتابم  کردی    

                        با  می  و  مصحف  و بیگانه  برابر گفتم

شب  دعا  کردم  وسجاده  گشودم  به  مراد 

                      روز  دیوانگی  خویش  به  ساغر  گفتم 

 خشک  شداشک دمادم  که مرابودسحر  

                      عاقبت  مست  شدم  قصه  به  داور  گفتم

قصه دیوانگان
چهارشنبه بیست و هفتم اسفند 1393 | مهرداد عزیز ابادی

 

ای  سرا  پا  شور  و  عشق  امشب  دمی  با ما  نشین  

باغ  و  اب  و  ملک  را  بگذار   و  در صحرا  نشین

  نیم  شب  در  مجلس  شه  حور  و  غلمان  میدهند  

صدر مجلس  میدهندت  جا  و  در  بالا  نشین

با  رفیقان  بد و  نا اهل  عادت  کرده  ای

لذت  ارخواهی  تو با یاری  خوش  و  زیبا  نشین

قصه  دیوانگان  را  باید  از مستان  شنید  

جام  می  پر  کن  مدام  و  در  دل شبها  نشین  

بگذرد  این  دور  و  نوبت  بر  غلامان  میرسد

نقد  یعنی  یک  زمان  بی  حسرت  فردا  نشین  

مهر  بدنامی  کسی  بر  اسمان  و  مه  نزد

  رندی  و نامردمی  بگذار  و  با  گلها  نشین

این نیز بگذرد
دوشنبه بیست و پنجم اسفند 1393 | مهرداد عزیز ابادی

  این  فرصت   دو  روزه  پاییز  بگذرد 

                               این فصل  ابر  و  سرد  و  غم  انگیز  بگذرد

خورشید  بی  بهانه  کسی   را  نمیزند

                                      دور جفا  و  حسرت  لبریز  بگذرد

گلهای  رنگ  رنگ  و  نسیم  هوای صبح  

                                    در  فصل  بی  بدیل  دلاویز  بگذرد

 .جور  و  جفای  بیهده گویان غزنوی  

                                     از  یزد  و  سیستان  و  زتبریز  بگذرد

هم  خنده  های  عربده  جویان  شود  تمام   

                                     هم  اشکهای  شمع  شباویز  بگذرد

ما  را  مپرس  یوسف  کنعان  چه  ها  کشید

                               زندان  گذشت  و  خاطره  ها  نیز  بگذرد

دین
یکشنبه بیست و چهارم اسفند 1393 | مهرداد عزیز ابادی

در  جوانی  گفت  نا  اهلی  به  من      من  کجا  و  پیری  این  انجمن 

گر رسم  پیری  عبادتها  کنم             میکنم  نجوا چو  مرغان  چمن 

گفتمش پیران  همه درمانده اند          صعب  می  آرند  نانی  بر  دهن 

تا جوانی راه خدمت  پیشه  کن            علم می  اموز و  اداب  سخن 

در  عبادت هرچه  کوشش  میکنی        میشوی انسان  و  مرد  پیل تن

دین  همه رسم  وره این زندگی        هان مپیچی  سرازاین آداب  وفن

علی ع
شنبه بیست و سوم اسفند 1393 | مهرداد عزیز ابادی

علی  ع

درودوسلام  خدا  برتوباد               ندیدم  چوتوپاک  وپاکی نهاد 

چوایمان  شودذره ای ناپدید             تو دریای ایمانی وعدل وداد

زخوف خدایی  هراسانترین            نباشدچوتودردهات وبلاد

  به  میدان  رزم وبه  میدان جنگ      یل  بی  مثالی چوبرقی  وباد

  زمان  وزمین ونویسندگان            ز تورنج کش تر  ندارد  بیاد

ز ایمان  تو  پیشی  وزاخلا ص بیش   توخورشیدی  ونور هر بامداد

به  فضل ومناقب  کسی چون تونیست   که سرچشمه  فضلی واوستاد

 زنزدخدا  وزسوی  رسول             خدایت  جزایی  فراوان  دهاد

 


تمامی حقوق مادی و معنوی " تنهایی " برای " مهرداد عزیز ابادی " محفوظ می باشد!
طـرّاح قـالـب: شــیــعــه تـم بـه قــدرت "مهدی بلاگ