مولا 3
شنبه بیست و نهم آذر 1393 | مهرداد عزیز ابادی

اسمان  علم  و رفعت  اسمان  زندگی       میکند در زندگی  گاهی  پیاده  گه  سوار

رفعت  انحضرت دهد وابستگان  درگهش    میکند روشن  جهان  راتا ابد خورشید وار

لا  فنی  الا  علی  لاسیف  الا  ذوالفقار

ادمی  گاهی  اسیر  فقر ودرد  و  نکبت  است    گاه  میگردد  به انواع  بلاها  او دچار

این  عجب  مشکل  گشا  تدبیرهرمشکل  بود     میشود  درسایه  ال  علی  او پایدار 

لا  فتی  الا  علی  لا  سیف  الا  ذوالفقار

مدح مولا 2
پنج شنبه بیست و هفتم آذر 1393 | مهرداد عزیز ابادی

بسم الله الرحمان  الرحیم

سبز  و  خرم  دولتش دائم  همه  فصل  بهار  چون  دعا  گویش  نبی  باشد  همه  لیل  و  نهار

  وال من  والا  بفرمود و دعایش مستجاب     عاد  من  عادا  بفرمود و  بدشمن  داد  نار 

لا  فتی  الا  علی  لاسیف  الا  ذوالفقار

گل  بدو  گوید  سلام و هر  گیاه وهردرخت        داد  و عدلست  ومروت  داد بستان  داد یار

امر  او  برعالم  ودانی مسلم  گشته  است         میبرد  فرمان او بحرو  جبال  و  کوهسار

لا فتی  البا  علی  لاسیف  الا  ذوالفقار

قطره  های  بحرو  باران  و سماوات  وزمین    رو  بدو  دارند  و بر فضل  و کرم  امیدوار 

رزق  وروزی  میخورد ازیمن  اوچرخ  و فلک   برسر خوانش  نشسته  از  یمین  و  از یسار

لا  فتی  الا  علی  لا  سیف  الا  ذوالفقار

 

مدح مولا
چهارشنبه بیست و ششم آذر 1393 | مهرداد عزیز ابادی

  بسم  الله  الرحمان  الرحیم

از  ازل اقبال  شد  یارت  قرینت روزگار     د شمنت در  اتش و یار  تو  شد  پروردگار

خوش بزی  در بندگی  عزت  بیابی  بیشمار      تا ابدایمان  تو  سازد ترا هم  کامگار 

لافتی  الا علی  لا  سیف  الا ذوالفقار 

یک  طرف  پور  ابوطالب  هزاران افتخار    فاتح  خیبر   ؛امین  و  ناصر  و  اموزگار

 ساقی  کوثر  قسیم  الجنه  والاتبار          وعده  های  عالی  ایزد  نماید  اشکار

لافتی  الا علی  لا  سیف  الا ذوالفقار 

 

 

باده عشق
سه شنبه بیست و پنجم آذر 1393 | مهرداد عزیز ابادی

 

باده  عشق

طواف  اهل  کرم  کن  که  قبله  ای  دگر  است       زبان  اهل  خرد  را  هزار  ها  گهر  است 

به  یار  اینهمه  تهمت  مزن  ز  بولهوسی            که  در  برابر  خورشید  ذره  بی  اثر  است 

مراد  چیست  دو  روزی  بیاد  ان  دلبر               بنوش  باده  عشقسش    که  انگبین  تر  است 

به  بارگاه  کرامت  مگر  نمیبینی                      پر  است  سفره  و  فرمود  هنوز  مختصر  است 

گدای  این  درم  و  افتخارم  این  باشد                 که  سایه  سلطان  دین  مرا  به  سر  است 

به  رمز  گفت  ملاقات  عاشقانه  ما                   به  اشک  چشم  وبه  آیین  ناله  سحر  است

خدا  کند  که  ترا  آشنا  گند  بیخود                    غریبه  از  من و  تو  دور  و  بیش  بی  خبر  است

چه آتشی  است  که  خاکستر  م  نمود  اما           هزار  سال  پس  از  مرگ  هنوز  شعله ور  است 

 

 

 

منافق و دو رو
دوشنبه بیست و چهارم آذر 1393 | مهرداد عزیز ابادی

  ای  که  با  خلق  خدا  اکنون  دو  رویی  میکنی  

            خصم  بیماران  شدی  بی  آبرویی  میکنی

 با  ضعیفان  و  غریبان  از  جفا  آهسته  تر    

          بی  سبب  چون  بت  پرستان  تند  خویی  میکنی

هر  که  هستی  هست  بالای  سرت  رب  جلیل  

        گر  که  زشتی  میکنی  یا  گر  نکویی  میکنی

مي شود  روزي  نمايان حاصل انديشه ات     

                 اي   كه دردارالبلا اندرزگويي    مي كني


تمامی حقوق مادی و معنوی " تنهایی " برای " مهرداد عزیز ابادی " محفوظ می باشد!
طـرّاح قـالـب: شــیــعــه تـم بـه قــدرت "مهدی بلاگ