گل  روی  ترا  با  سیلی  جانانه  بنوازد      

             گل  روی  یمن  با  آتش و  خون  خونجگر  سازد

حریم  کعبه  از  دست  اجانب  گشت آلوده    

          چه دستی  باشد آن  دستی  که   بر  مظلوم  میتازد

همه  دست  مسلمانان  به  سوی  قبله می  باشد     

                      عجب  کز  قبله  عالم  که دارد  رنگ  میبازد

خداوندابزن  بر  تاج  این خرس  شکمباره  

                        که  بر این  شوکت  نمرودی ابلیس مینازد

یهود  و  کفر  و  ترسا  را نمود  همراهی   و  یاری  

           مسلمان  را  چرا  آخر به  خاک  و  خون  در  اندازد؟      

  

سعودی
یکشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1394 | مهرداد عزیز ابادی

ز  اعراب  باقی  نمانده  است  نامی        که  ال  سعودی  نبرده  به  خامی

یکی  اژدها ییست  نامش  سعودی     ندارد  به  ظلمش  حکومت  دوامی 

به  مکه  بریزد  همه  خون مردم         چو چنگیز و  تیمور  بنهاده  دامی

به  نام خدا میمکد  خون  مردم           زده  چنگ  درنفت ومال حرامی

نموده  است  تخریب بیت حرم  را       ندارد بجز  تلخی و  تلخکامی 

خدا  سرنگون  سازد ال سعودی       بیفتد چنان  طشت  از  پشت  بامی

زیارت شیطان
یکشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1394 | مهرداد عزیز ابادی

خادمی  دیدی  که  دردنیا  جنایت  میکند       میکشد  انسان؛  ستم  تا  بینهایت  میکند

این  همه  زن  را  نموده  در  جهالتها  اسیر      وانگه  از تقوی ودین صدها حکایت  میکند

دشمنی با اهل  قرآن و نمازو  روزه  داشت       دشمنی  با ایه  و  نص و  روایت میکند

کافران  را درحرم  ره  میدهدبااحترام       مومنان  را میکشدیا  اینکه  غارت  میکند

میکند زندان  مسلمانان  واهل  قبله  را             اینهمه  ظلم  و  جنایت  با  حقارت  میکند

اهل  آتش راستی درعهد  ما ال سعود            روزوشب  گویاکه  شیطان را زیارت  میکند

 

مسلمان کشی شد شعار سعودی
یکشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1394 | مهرداد عزیز ابادی

مسلمان  کشی  شد  شعار  سعودی        برادر کشی  افتخار  سعودی 

ببازند  مال  و  ببازند  جانرا       زن  و  کودکان  در  قمار  سعودی 

یمن  جای  شیران  بیدار  مسلم          به  مظلومیت  شد سوار  سعودی 

به  بحرین  ال  خلیفه  ستمگر      کند  بار  خون  در  قطار  سعودی 

مسلمان  کشی  شد  شعار  سعودی      برادر کشی افتخار  سعودی

رباعی
چهارشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1394 | مهرداد عزیز ابادی

 

ای  وای  اگر  عتابش  آغاز  شود

  درب  غضبش  بناگهان  باز  شود 

بینی  همه  خشک  و  تر  بسوزند  الیم

 آنگاه  که  آشکار  این  راز  شود

 

 

 

ای  کاش  چو  کودکان  سبک  بال  شوم 

بی  کینه  و  بی   ریا  و  خوشحال  شوم

بر  روی  همه  بخندم  و  شاد  کنم

فارغ  زلب  و  چشم  و  سر  و  خال  شوم

 

 


تمامی حقوق مادی و معنوی " تنهایی " برای " مهرداد عزیز ابادی " محفوظ می باشد!
طـرّاح قـالـب: شــیــعــه تـم بـه قــدرت "مهدی بلاگ