سردار
چهارشنبه هجدهم فروردین 1395 | مهرداد عزیز ابادی

سردار  میروید  زخاک  تشنه  ما          بیگانه  میترسد  ز زخم  دشنه  ما

تاریخ  را  با  خون  خود  ما  رنگ  کردیم                           با  زشت  وزیبای  جهان  ما  جنگ  کردیم

رفتیم  و  سدهای  سکندر  را  شکستیم      رویین  تنان  قصه  ها  را  دست  بستیم

هرمادری  سرباز  می آورد و  سردار          تا  گم  شود دیگر ره  تکذیب  و  انکار

فاطمه س
جمعه سیزدهم فروردین 1395 | مهرداد عزیز ابادی

فاطمه  س

فاطمه  ای  برگ  گل باحیا                    ای  حرم  تو  حرم  کبریا

  مادر  چرخ  و  فلک  و  اسمان                  مادر  احمد  نه  ؛همه  انبیا

یک  حسن ارهست به  دامان  تست             سید  ال  علی  مرتضی

هم پدرش  پادشه  و هم  خودش   بسکه  کریم است  به بذل  و  عطا

چشم  جهان مات زپورت  حسین        کرده  جهان  فتح  به  دشت  بلا

دختر  اگر هست  یکی زینب  است       مات  همه  عالم  از  آن  ماجرا

دست  من  و چادر و خاک  قدم        رد  مکن  ای بانوی  هر دو  سرا

ما  همه محتاج نگاه  توایم                  ای  گل  احمد  بنگر  حال  ما 

درد کش  و مانده  و  درمانده  ایم        ما  به  امید  تو  بیا  ؛مرحبا

درد مرا  کشت کجایی  مگر؟           جز تو  که  تاند  که  بیارد  دوا

عقل
شنبه هفتم فروردین 1395 | مهرداد عزیز ابادی

عقل : امام  صادق ع :ما عبد به الرحمن و اكتسب به الجنان».

دو  فرشته  هست  در  جان  بشر         ان  یکی  عقل  است  درمان  بشر

انکه  میجوید  ز  تو  حسن  و  ادب         عقل  باشد  چون  نبی  هر روز و  شب

انکه  فتوی  بر  عبادت  میدهد                    نقشه  راه  سعادت  میدهد

انکه میجوید  ز تو  استادرا                   میکند  دفع  دو  صد ایراد  را

باز  میدار د زهر  فعل  گناه                    یازرنج  بیخود  و  هر  اشتباه

عقل  باشد  نور  و  راه  ایزدی           هست  دور  از ظلمت  جهل و  بدی

طاعت  یزدان شعار  خود  نمود          عالم امر  است  و  دایم  در  سجود

عقل  خرسندی  و هم  دانستن  است     هم  مهار  نفس  و او را  بستن  است

میکند  معلوم  تو  خیر  و  بدی           نور  فرقان  و  چراغ  ایزدی    

گر  به  دوزخ  میروی  دیوانه  ای      گر  به  جنت  میروی  فرزانه  ای   

وان  دگر  باشد  اراده  جان  من             میکند آباد این ویرانه  تن

اگر  سوری  است  دشمن  دارد آواز          به راه  دشمنم  شد  گوشها  باز

چرا  از آتش آن  شاد  شیطان                  چرا  اهل  صفا  گردد  گریزان 

به  شهری  که بود پر  گازو بنزین          بود آتش  زدن  یک  رسم  ننگین

چرا  ازانفجارش  گشته ا عمی                  کسانی  را  نموده  قطع  اعضا 

نه این  سوراست  بهر  اهل ایمان      که ترسدپیرو کودک  درپس آن

زیک  شعله  بسوزد  خانمانها                    بلا  افتاد براجسام  وجانها

هوس کی باشداین دیوانگی هست کجا  عاقل به این بازی زند دست 

ز باروت  وز  بویش  مرگ خیزد          نباید کس  به  راه  خلق  ریزد 

صدایش  میشود آزار  مردم                  نباید  کرد سنگین  بارمردم 

ز حق  الناس  باید کرد پرهیز              نباید بود  بر  مخلوق  آویز

 

 

 


تمامی حقوق مادی و معنوی " تنهایی " برای " مهرداد عزیز ابادی " محفوظ می باشد!
طـرّاح قـالـب: شــیــعــه تـم بـه قــدرت "مهدی بلاگ