طمع
شنبه بیست و ششم تیر 1395 | مهرداد عزیز ابادی

طمع

طمع  گر  نبود  آدمی  خر  نمیشد       گناه  و  عذابش  فزونتر  نمیشد

نمیکرد  امر  خروج  بهشتش             و  مغضوب ان  حی داور  نمیشد

فرودی  نبود و  زمین  و مصیبت           جهنم  زمانی  پر اخگر  نمیشد

نه یعقوب میرفت  دنبال  یوسف        نه یوسف  زمانی  پیامبر  نمیشد

زلیخانه  دلداده  میشد به یوسف         نه  برعشق اوپست  ورسوانمیشد

نه  نوح  این همه عمرکردی بدنیا        هلاک ازگناهان بدریا  نمیشد

نمیگشت طوفان چو مستان یاغی        زبادی  چنین موج  پیدا  نمیشد

چنین جنگهایی  نمیشد بدنیا                 زمین پرزمکر و  زغوغا  نمیشد

بنام  مسیح حمله بر  سرزمینها                 زسوی کشیش وکلیسا  نمیشد

طمع  بود وحرص وتکبرسواره               والا،   گریز از  چلیپا  نمیشد

اگر مردمی اهل  انصاف  بودیم            دو دست دعا رو به بالا  نمیشد

بسم  الله الرحمان  الرحیم

درپند و ا ندرز  ماه  مبارک

تو  خاطر نگهدار درویش  باش       زبذل وکرم اندکی   پیش  باش 

بیاور  تو  نانی  زباغ   حلال          ازآن  مصدر خیر و جاه و  جلال

بنه  سفره  از شربت  و  از  طعام      تواضع  نما  چون کنیز و  غلام

بخوربا ضعیفان  تو  درویش  وار   تبسم  کن  و  شاد  کن  رهگذار

ندیمان  زخوش خلق و  زیبا  بیار     زاخلاق  بدخویش کن  برکنار

به  گنجشک و مرغان و مرغابیان      تو  اطعام  بنما و  روزی  رسان

درخت  و  گیاه  اب  و  تیمار  ده     به  اندازه آری  نه  بسیار ده

ازاین  دام  رستن نه آسان  بود  جهانی که  خودمست وحیران بود

همه  خلق  باشد  دعا گوی  تو       خدا  و     ملائک  ثناگوی  تو

چوخلقی دعا گوی گردی سعید      ز  عمرو،ز روزی  بیابی مزید


تمامی حقوق مادی و معنوی " تنهایی " برای " مهرداد عزیز ابادی " محفوظ می باشد!
طـرّاح قـالـب: شــیــعــه تـم بـه قــدرت "مهدی بلاگ