انگشتر زر
یکشنبه بیست و هشتم آذر 1395 | مهرداد عزیز ابادی

بسم  الله  الرحمان الرحیم

انگشتر زر

کی  بجز  عشق  شما  درسینه ودرسرکنم 

       اه  را  در  سینه  ودر  چشمها  اختر  کنم

اسمان  زندگی  گاهی  اگر  خشم  اورد          

   میتوانم  دستهایش  را  پر  از  گوهر  کنم

گر   یبارد  و  یا  بغرد  باز از طوفان  و  رعد

  چتر  سیمین  محبت  را  به روی سر  کنم

سنگ  میبارد  اگر  از  اسمان  قهر  او     

جوشنی  از  کبریا  و  مصطفی  در  بر  کنم

کاش  میشد  هر  که  می  امد  بدستان تهی

    بهر  هر  انگشت  او انگشتری  از  زر  کنم

در حضور  تو  اگر  مهر  و  اگر  خشم  اورم  

 جان  خود  در  بند  ان  پیمانه  اخر  کنم

  ای  بهار  عشق  از  الطاف  بی پایان  او 

باز  گو  تا باز  هم  از کوثرش  لب  تر  کنم

 

من  کیستم؟  در  زمره  این  می  پرستان

   گاهی  به  دیر  و  مسجد  و  گاهی  گلستان

افراط  کردم  در  زمان  می پرستی

گرما  و  سرما  وبهار  و  در  زمستان

روز ازشب  و  بیگاه  و  گاه  هر  گز  ندانم

  اینها  کمالی  نیست  حتی  نزد  مستان

  میشد در  این  عالم  دو  روزی  زندگی  کرد

بی  اینکه  رنج  اری  برای  زیر  دستان

میشد  ندزدی ابروو  مال مردم 

تاریکتر  دیگر  نسازی   این  شبستان

تا  کی  بکام  دیگران فرمان  نبردن 

دنباله  ای  در  آرزوی  زر  پرستان

فریاد  فریاد  از  جهالتهای  مردم

فریاد  فریاد  از  جهالتهای  انسان

 

 

 


تمامی حقوق مادی و معنوی " تنهایی " برای " مهرداد عزیز ابادی " محفوظ می باشد!
طـرّاح قـالـب: شــیــعــه تـم بـه قــدرت "مهدی بلاگ