درد عشق
جمعه بیست و نهم دی 1396 | مهرداد عزیز ابادی

  دردیست  درد  عشق  که  درمان  نمیشود

شهریست  شهر  عشق  که  ویران  نمیشود

جاوید  و  پایدار  و  هنر  های  ماندگار

والا. و  قیمتی  است  که ارزان  نمیشود

هر  کس  دلش به  عشق  تو  زنده  است  ماندنی  است 

جمعیتی  است  که  هیچ  پریشان  نمیشود

  سرها  کنار مرقد عشاق  زنده  اند

میثاقها  گسسته به  طوفان  نمیشود

رازی  است  راز  عشق  که  باکس نگفته اند

این  قصه  هیچ  روی  به پایان  نمیشود

شهید عباس راستی
چهارشنبه بیست و هفتم دی 1396 | مهرداد عزیز ابادی

   سید  گفت شب  غذا  خوردیم   عیاس  لب  به  غذا  نزد  گفتم  ببینم  چه  خبر  است شب خوابیده  بودیم  ما  را  بیدار  کردند   گفتم  چه  خبر  است ؟  گفتند  باید  نگهبانی  بدهی   گفتم ما  اینجا  مهمانیم   نگهبانی  چه  ؟

ما  رفیق  عباس  راستی  هستیم 

گفتند  خود  ایشان  گفته  باید  پاس  بدهید  تفنگ  را  گرفتیم    پاس  دادیم  اما  با  دلخوری 

فردا  صبح  شد باز  هم  غذا  آوردند  همه  خوردند الا  عباس 

از  معاون  عباس پرسیدم چرا  دیشب  عباس  شام  نخورد  حالا  هم صبحانه ؟

گفت  میگوید  این  آقایان  اینجا  مهمان  من  هستند  اما  جیره  ندارند من  جیره  خودم  را به  انها  دادم .

برای  همین  دیشب  و  صبح  غذا  نخورد

 

 

از  کتاب   داستانها  و خاطرات  جنگ  از  همین نویسنده

 

اشوب
شنبه شانزدهم دی 1396 | مهرداد عزیز ابادی

  این  شنیدم  میکنی  اشوب  در  بازار  ها 

غلغل  افکندی  تو  در اندیشه  دلدارها 

میکشی  و  تهمت  ان  را  به  چون  ما  میزنی 

من  شدم  دیوانه  از  دست  تو  اری  بارها 

هر  چه  ضرب  و  شتم  کردی نیست  پیدا  دست  تو

میفرستی  بهر  چه این  عقرب و  ان  مار  ها 

نیست  گاهی  قطره  ای  باران  شفای  درد  ما 

ابر  بالای  سر  و  خالی  بود  انبارها

انچه  میبینم  ندارد  جراتی  خرد  و  کلان

میکشم  از  دست  تو  این  رنج  و  این  ازارها 

جرم  خود  گردن  بنه  از  جرم  ما  کمتر  بگوئ

میشکستی  ساختار  و  سنت  و  هنجار  ها

 

تب و تاب
سه شنبه دوازدهم دی 1396 | مهرداد عزیز ابادی

بیچاره در این تاب و تبم تا تو بیایی

تا بلکه گره از سر گیسو بگشایی

بیچاره‌ترینم مگر از روی محبت

لطفی به حقیر از سر رحمت بنمایی

یک روی بیا منزل و یک‌دیده تو بگشا

آنگاه بده صیقل دل را تو جلایی

گردیده و دل واکنی و حال ببینی

شاید که مرا هم به نوایی برسانی

بیدار نمی‌باشم و دیدار نبینم

می‌سوزم و دیگر نبود هیچ بقایی

دیری است به من طعنه نمایند رفیقان

تقوی کن و البته تو شیخ الفقهایی

ما مرغ دل افتاده به دامیم ولیکن

اندیشه نمایم که تو اندیشه مایی

مجموع همه حرف و سخن هام همین است

            تو  اهل  صفا  اهل  وفا اهل  وفایی                              

 

مدیون
دوشنبه یازدهم دی 1396 | مهرداد عزیز ابادی

از مهربانی‌ها خجل من شرمسار و پا به گل

ایوای از این دیوانه دل ما را‌ تو رسوا کرده‌ای

این ذره آلوده را این کودک دل‌مرده را

این خشک گل پژمرده را انگار پیدا کرده‌ای

چون مور در پای توأم من مست موهای توأم

بیمار لب‌های توأم لطفی تو بر ما کرده‌ای

خاموش بودم پیش‌ازاین مرداب دل مرداب دین

حالا تو گفتارم ببین ما را مسیحا کرده‌ای

من خاک بودم در زمین تو پاک و خوب و نازنین

دیوانه‌هایم در کمین اکنون تو اعلا کرده‌ای


تمامی حقوق مادی و معنوی " تنهایی " برای " مهرداد عزیز ابادی " محفوظ می باشد!
طـرّاح قـالـب: شــیــعــه تـم بـه قــدرت "مهدی بلاگ