دخترم
چهارشنبه بیست و سوم اسفند 1396 | مهرداد عزیز ابادی

اسمان عشق  گاهی  گو هر  دردانه  ای

 

میکند  اعطا  به  که؟  بر  ادم  دیوانه  ای 

 

انکه چون دیوانه خود را  اب  و  اتش  میزند

 

 

تا  که  اولادش  شود  یک  ادم  فرزانه  ای 

 

میبرد  فر مان  زیبا روی را  از  جان و  دل 

 

 

تا  ز عشق  خویش  سازد  غالبا  افسانه  ای

 

این  لب  و  دندان و  این  صورت  کند  مست  و  خراب 

 

 

یوسف  و  یعقوب  و  ابراهیم  صاحب  خانه  ای

 

یوسف  ار  از ره نشد  بودش  زلیخا  یک  نفر

 

 

گر  زلیخا  شد  فراوان  لغزد  هر جانانه  ای

 

شمع  بی  پروانه  کو  پروانه  بی  شمع  کو

 

 

هر  کجا  شمعی  بود  اری  بود  پروانه ای

 

بلبلی  صد قصه  میگوید  برای  دوستان

 

خواه صحرا  گرد  باشد یا  قفس  کاشانه  ای

 

 

نم نم باران
پنج شنبه هفدهم اسفند 1396 | مهرداد عزیز ابادی

ترا  به  سوره  مریم  قسم که مریم  باش   

  به علم و  دانش و تقوی  همیشه محکم باش 

  مباش  غرش دریا  و رعد  و  طوفانی     

  امید    رویش    باران    نرم نم نم باش

  شکار  و   صید  دلم  را نموده  ای  راحت  

تو  شاد  باش  فراوان  و  مست  و  بیغم  باش

اگر  که  سرو  تو  باشی و سبز  و  ازاده          

مرا  نوید  دهد  باد  سبز  و  خرم  باش

نگفته  ام  به تو جان،دکتر  و مهندس  شو    

 به  اشک  و عشق مثال پدر تو  ادم  باش

برای  سینه  پر زخم   و درد  مردم  شهر    

  نمک   مباش  همیشه  دوا  و  مرهم  باش 

به  بذل  ماه  و  هزاران  کواکب  و  خورشید  

بسان  حاتم  ما  ،  در صف  مقدم  باش

  دری  زلطف  و  محبت  دری  زشور  و  نشاط 

  کریم  باش  و  سخی  و  چنین مکرم  باش

 

 


تمامی حقوق مادی و معنوی " تنهایی " برای " مهرداد عزیز ابادی " محفوظ می باشد!
طـرّاح قـالـب: شــیــعــه تـم بـه قــدرت "مهدی بلاگ