زندگانی جاوید
جمعه بیست و هشتم دی 1397 | مهرداد عزیز ابادی

 

 

 شرار  اتش      دل  تا  زبانه  میگیرد    

  دلم  برای  علی ع شب  بهانه  میگیرد

میان   ظلمت  تاریخ  او  سپیده   صبح  

   کسی  که  بیرق حق  را  به  شانه  میگیرد 

من عاشق  توام  ای شهسوارعرصه عشق

     دلم  زمهر  تو  هر  دم  نشانه  میگیرد

کسی  که  رو  به  توارد همیشه  پیروزاست  

   سعادت  دو  جهان  را  شبانه  میگیرد 

  بزندگانی  جاوید  میرسم  با  تو 

  کبوترم  زنگاه  تو   دانه  میگیرد

  تو  اوج   قله  غیب و شهود عرفانی  

  گدای   راه  نشینت  اعانه  میگیرد

قبله‌
یکشنبه بیست و سوم دی 1397 | مهرداد عزیز ابادی

قبله‌ای بود دلم لیک خرابش کردم

 همچو کوهی ز طلا بود من آبش کردم

هم جهانی ز ادب بود و هم از کار و تلاش

من بیچاره ندانسته و خوابش کردم

من خیالم که گنه هست که عاشق باشم

 عشق را بسته و تبدیل ثوابش کردم

من غلط کردم و آن شوکت و آن جاه و جلال

همچو طفلی که به تحقیر خطابش کردم

ای خدا باز بده سر که و انگورم را

کز سر جهل من آن روز شرابش کردم

حیف باشد که از این عشق من اخراج شوم

من که صد فتح در این قلعه و بابش کردم

من ندانم که چه کردم که فراموش شدم

یا چرا بیهوده این‌گونه عذابش کردم


تمامی حقوق مادی و معنوی " تنهایی " برای " مهرداد عزیز ابادی " محفوظ می باشد!
طـرّاح قـالـب: شــیــعــه تـم بـه قــدرت "مهدی بلاگ