بسم الله  الرحمان  الرحیم

در  انتظار  و حسرت 

 در انتظار  و حسرت  ان  عاشقانه  ام   

 کو  ان  حبیب  مخلص  شعر  و  ترانه  ام

این  نیست  زندگی   که همه  محو  میشوم      

  زین  پس  همیشه  در  پی لطفت  روانه  ام

یارب  به عمر  و  مال  مبارک  نما  مرا   

 من  در  پی  وصال و  رهای  شبانه  ام

این  دوستی  میسر و  این بنده  کامران    

چون  شمع  من  ستاده  و  بر  سر  زبانه  ام 

  دیگر به  سیل  جنت  ماوا  نمیروم          

  در  انتظار  صبح  همین  کنج  خانه  ام

ای بفدای توام
پنج شنبه بیست و هشتم تیر 1397 | مهرداد عزیز ابادی

 

ای  بفدای  توام    دست و  سر و  پای  من 

کی  تو  قدم مینهی  بر  دل  رسوای  من

بس که  بره  متظر  ،   رفته ام  و  مانده  ام 

هم  زده تاول  دلم  هم  دگر  اعضای  من 

شب  به  کجا  میروی  یک  ره  از  ان  ره  بیا

   دل  شده  دیوانه  و  منحرف  این  رای  من

  روز  کجا  میروی ؟  یک  ره  از  ان  ره  بیا

جمع  کن  این  سینه  و مجمع  ارای من 

   رای  من  اری  تویی  دل  زتو  کج  میرود

در دل  من  مینشین  هیچ  نه پروای  من

کس  نکند  ارزو  ،   با  تو  شود  روبرو

کرده  تو  دیوانه  اش  ،  چون  من  و آبای  من

 

اسیب
پنج شنبه بیست و یکم تیر 1397 | مهرداد عزیز ابادی

   اسیب  مزن  دلبر  من  بر  قمر  من 

  مخراش   چنین  جای  نگاه  و  اثر  من

میکار  شب و  روز  به  دل    عشق  وارادت 

بگذار  در آن  سینه  فقط  چشم  تر  من 

دنیا  نشود  غالب  ایام  و  تو  محروم 

  روزی  شود  البته  تو  باشی  به  بر  من 

پیوسته  تو  هستی  که  زنی  لاف  مروت

   داروی  محبت تو  و  لطف  و  هنر من 

بیهوده  مخور غم  که  فرا  روی  تو  باشد 

هم  ناله  وهم   اشک  و  دعای  سحر  من

  میجویم  از  ایام  اگر  باغی  و  آبی

تو  جنگل  سر  سبزی  و  کوه و کمر  من 

هم  پاک  و  خنک  سازی و  هم  شاد و  مفرح 

این  سوخته  دل  را  و  بساط  جگر من

 

عشق
یکشنبه هفدهم تیر 1397 | مهرداد عزیز ابادی

  هر  که  در  گلخانه  عشرت  ندارد  همسری 

   میشود  محروم  از  دلداری  و  از  دلبری 

  من  گلی   دارم  به  بویش  مست  میگردد  جهان   

  هست  بالاتر  زمروارید  یا  هر  گوهری 

  آشکار  است  و  نهان  میجویمش  باور  نما

یاد  او  بالاتر  از  هر  زمزم  و  هر  کوثری 

آشکارا  عشق  ورزیدن  کمی  مشکل  بود

مسجد و  بازار  و  در هر خانه  وبر منبری 

  در  مقام  ادعا  بسیار  از  اشراف  شهر

بسته  تسبیح  میگردند   یا  انگشتری 

  قاضی  القضاه  اگر  حرف مرا  باور  کند 

  دلبری  دارم  که  خود  دارد  مقام  داوری 

گبر  و  ترسا  را  ملامت کارسهل  وساده ای  است

عیب  جویی  بد  تر  از  کفر  است  از  هر  منظری

بس  مسلمانان  از  این  می  جامها  آلوده  اند 

  کاو  نمیبینم  مصفا    جامه  ای  یا  ساغری 

مفتی  اعظم  اگر  فتوا  دهد  بر  جرم  ما  

  رویگردان  میشود  از  عشق  حتی  مادری

 

بلبل
چهارشنبه سیزدهم تیر 1397 | مهرداد عزیز ابادی

 

هر جا نظر  اندازم باید  که  سر  اندازم 

با دلبر  شب  پیما  ،  میسوزم  و  میسازم 

والله که  از  این خوشکل  ،حل  نیست مرا  مشکل 

  اما  چکنم  چاره ،  چون  دل به  تو می بازم  .

هر  چند که  بنشستم  ،  زو  جور و جفا  بینم

  ننشینم  و  بر خیزم   وین  طرح  در اندازم

   این  سجن  و  از  این  زندان  محبوس  نمی  مانم

   زندانی  اندام  و  زندانی  اوازم

   د ر خدمت  جانانه  ،در  خانه   ویرانه

عمری  است   به  توفیقش  می بالم  ومینازم 

 برخی  به  غزلخوانی  مشهور  عزیزانند

   در  بندگی خوبان  ،من  بلبل  شیرازم  

 


تمامی حقوق مادی و معنوی " تنهایی " برای " مهرداد عزیز ابادی " محفوظ می باشد!
طـرّاح قـالـب: شــیــعــه تـم بـه قــدرت "مهدی بلاگ