باز افتادی
شنبه بیست و چهارم آذر 1397 | مهرداد عزیز ابادی

  باز  افتادی  زعشق  و  باز  افتادی  زکار 

   صلح رفت  وبا ز گشتی در  نبردی  اشکار 

هم  فلک  ارام  بود و  هم  ملک  هم  اسمان 

بود  صلحی خوب  و کشور در امان  و  بر قرار

تو معلم  بودی  و شاگردمن ، صلح  و  صفا   

   درس  ما  درس  خوش  فعل  خدا  و  روز  گار 

عشق هم  صد  پله  دارد و  من  فقط  گام  نخست  

     گام  دوم  سخت  بود و  اندکی  هم  کارزار 

رفتی  اما  در نجاتم  اندکی  کوشیده  ای        

 هیچ  گاری  به  نگردد  تو  گریزان  و  فرار 

صبر  باید  صبر  تا  هر  گوهری  کامل  شود   

    صبر  باید  صبر  تا   دری  بیابی  شاهوار 

 

ذکر خیر
یکشنبه هجدهم آذر 1397 | مهرداد عزیز ابادی

ذکر  خیری  از  سرای  دلبر  و  دلدار  نیست         کار  میگویید  بسیار  است  اما  کار  نیست

  چند  روزی  دلبرم  از  من  نمیگیرد  سراغ            باز  میوید  فلانی  را  خط و پرگار  نیست

بیوفایی  میکند  گه ترک منزل  میکند                     گویدا ین  دل  جای  جالینوس  وهر بهدار  نیست 

اشنا  گشتی  دگر  این  بیوفایی  ها  چرا                      این  سخن  گوید  میان  مردم  بازار  نیست

قند  شیرین  است  دلبر  ناز  دارد  جان  من              من  خبر  دارم  ز  احوال   دلت  بیمار  نیست

  بیجهت  خود  را  به  بیماری  و پیری  میزنی     هر  که  عاشق شد  دگر  او را  قر و  اطوار  نیست 

دلبری  با  خرج  و  با  زحمت  میسر  میشود   عشق  غیر  از  خرج و زحمنت  یا  غم   و  ازار  نیست 

باز  میگویی  زعشقت خوار  و مغبون  گشته  ام      کو  چرا  این  ظاهرت  اصلا  نزار  و  زار  نیست                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                               د   

صاحب نفس
دوشنبه پنجم آذر 1397 | مهرداد عزیز ابادی

یک  روز  زین  قبر  سیه یکباره بر  پا  میشوم 

    دنبال  خوبان  حرم  یک  روز  پیدا  میشوم

یا  بگذرد  ایزد  زما  ،   یا  ننگرد  هر گز بما                                                                                  

     یا  اهل  جنت  میشوم  یا  باز رسوا  میشوم

یک ساقی صاحب نفس،گر  بشکند ما  را  قفس                     

       بنشیند  اندر  سینه  ام  انگا ر  احیا  میشوم

  یک  گوشه جنت مکان  ، ره  توشه  ای خلد  اشیان  

  یا  در عیان   یا در  نهان   ،   اخر هویدا  میشوم  

اجر  مرا  پیوسته ده ،   اجر  من  دلخسته  ده    

  انرا  که دل  اشکسته  ده   ،  در  جنتش جا  میشوم 

خیلی  زمانی   نگذرد ،  چندان  به  ما  هم ننگرد   

  من  شاه  عالم میشوم    امروز  و  فردا  میشوم

 


تمامی حقوق مادی و معنوی " تنهایی " برای " مهرداد عزیز ابادی " محفوظ می باشد!
طـرّاح قـالـب: شــیــعــه تـم بـه قــدرت "مهدی بلاگ