هنوز
شنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1398 | مهرداد عزیز ابادی

 

هنوز عاشق  پندار  ها  و  تصویریم   

      هنوز  از همگان  و  زخویش   دلگیریم 

دلی  است  نازک و نرم  و  ظریف  و  لغزنده

   همیشه  در مخاطره  ایم  و  زجان  خود  سیریم

بهار  میگذرد  با  جلال  و  رنگارنگ  

      وزان  عبور  چرا  عبرتی  نمیگیریم 

هنوز بهر  دو  چشمان  رنگی  افرنگ 

  حقیر  گشته  و  در سکته  ایم  و  می میریم 

 چرا  به  عاقبت  کار  خود  نمی نگریم 

همیشه  اهل  خطا  و گناه  و  تقصیریم 

چه  ناله  ها که  نکردیم  روز  و  شب  اما 

هنوز  بسته  این  حلقه  های  زنجیریم 

هنوز  ریشه پوسیده  شهنشاهیم          

هنوز بیهده  هر  شب  بهانه  میگیریم

هنوز  مست  و  غزلخوان  به  پیش میتازیم

     هنوز  سرد  و  سیاه  و  بسان  زنجیریم 

هنوز  در  پی  این  حلقه  های سرد  و  سبک

   هنوز  در  گذر  از  نقطه  های تدبیریم 

چرا  برای  قوی ها  بسان  یک  موشیم 

 چرا  برای  ضعیفان  همیشه  چون  شیریم

معلم هیچ  بهایی  اگر  نمیدارد  

  همیشه  همچو  ضعیفیم  و  کودک  و  پیریم 

چرا زحق و  حقیقت  همیشه  دور  و  خجول

 برای  اهل  حقیقت   بهانه  میگیریم 

نهان  نموده  همه  پنجه  خصومت  را 

  چو  گربه  بی  هنر  و  وام  دار و  در  گیریم 

  زدولت  انچه  برون  امده  است بی  عیب  است 

  چرا  که ملت  خود  را  به  هیچ  میگیریم 

سیاه  نامه  خود  را  چرا  نمیخوانی ؟

   ولی به حسن  عمل  چون  صدای  اژیریم

عجیب  نیست  که  بعد  از  هزار  و  اندی  سال

دچار  وسوسه  ها و  گناه  و  تزویریم

 برای ظالم نادان  قد  کمان  داریم        

  برای  اهل  مروت     بسان  شمشیریم

شکر ایزد
پنج شنبه بیست و ششم اردیبهشت 1398 | مهرداد عزیز ابادی

شکر  ایزد را  که  نعمتها  به  پایم  ریختی      نقل  و  شیرینی  و  گل  هر  دم  برایم  ریختی

دلبری  دیر  اشنا دارم  که  رامم  ساختی         این  همه  حرف  و  سخن  متن  صدایم   ریختی 

شکر او  گر  روز  و  شب  گویم  به  تقصیرم  هنوز       بس شکر ها کام  و  اب و  در  دوایم  یختی

  این  همه  فرزند  دادی  عاقل و  با  معرفت    بی  توا بودم  بسی  برگ  و  نوایم  ریختی 

با  همه  همسایگان،  ارحام  دادی  اشتی     شادمانی   بررفیق  و اشنایم  ریختی

جرمها  کردم  ز  جهل و  جاهلیت   بیشمار         دیدی  و  رسوا  نکردی  و  خطایم  ریختی 

 من  ضعیف  اما تومیبینم  عزیزم  ساختی     بس   شرافتها  که  در هر  ماجرایم  ریختی

 

 

همراه سردار
سه شنبه هفدهم اردیبهشت 1398 | مهرداد عزیز ابادی

ای در میان موی تو صدها از این رخسارها

طاق و کمان ابرویت منزلگه دلدارها

پیری سراغ منزلت گیرد ز ‌پیر دیگری

کو چشمه مهر تو و کو حسرت دیدارها

هر جا روم پیدا تویی بااینکه ناپیدا تویی

شیدا تویی شیدا تویی در گلشن و گلزارها

مردی فراوان خسته و بر موی تو دلبسته شد

گردد همه کوه و کمر دنبال این بیمارها

می‌سوختم من روز و شب از ترس درد و رنج تب

نازل نگردد افتی بر جان این‌کهسارها

با ما نمی‌شینی شبی تا راز دل گویم برت

ما بوده روزی قبل از این همراه این سردارها


تاب‌وتب
شنبه چهاردهم اردیبهشت 1398 | مهرداد عزیز ابادی

تاب‌وتب

بیچاره در این تاب و تبم تا تو بیایی

تا بلکه گره از سر گیسو بگشایی

بیچاره‌ترینم مگر از روی محبت

لطفی به حقیر از سر رحمت بنمایی

یک روی بیا منزل و یک‌دیده تو بگشا

آنگاه بده صیقل دل را تو جلایی

گردیده و دل واکنی و حال ببینی

شاید که مرا هم به نوایی برسانی

بیدار نمی‌باشم و دیدار نبینم

می‌سوزم و دیگر نبود هیچ بقایی

دیری است به من طعنه نمایند رفیقان

تقوی کن و البته تو شیخ الفقهایی

ما مرغ دل افتاده به دامیم ولیکن

اندیشه نمایم که تو اندیشه مایی

مجموع همه حرف و سخن هام همین است

 

                          تو اهل صفا ا اهل ‌وفا اهل وفایی

 انتخاب  از باران  الماس

میکند خون جگرم
پنج شنبه دوازدهم اردیبهشت 1398 | مهرداد عزیز ابادی

 میکند  خون  جگرم من  نکنم  خون  جگرش                                                 میزند  بر  سپرم من نزنم  بر  سپرش 

ظاهرا دوست  ندارد که  نگاهش  بکنم                                                  لیک  عمری است شدم کوی  به  کو دربدرش

ادعا میکند  هر  گز  نروم  در  پی  او                                                                                        د مبدم رفته  بدنبال هوا  و  اثرش   

او مرا  گم  کند و  نام  مرا  حذف  کند                                                                    من  همه  پخش کنم  نام  و  بساط  خبرش 

میدهد  فحش  بد و بوسه  نهم  بر  دهنش                                                              میزند بر  سرم  و  بنده  بدنبال  سرش

 به  کجا باشد  و رفتست  کجا  گشته  روان ؟                                                                         میزند  بر  سرما پرتو شمس  وقمرش 


تمامی حقوق مادی و معنوی " تنهایی " برای " مهرداد عزیز ابادی " محفوظ می باشد!
طـرّاح قـالـب: شــیــعــه تـم بـه قــدرت "مهدی بلاگ