ویران مکن
چهارشنبه هفتم خرداد 1399 | مهرداد عزیز ابادی

آتش زدی بر جان ما ای دلبر جانان ما
با عکس خود آتش
زدی بر آتشم بوخش زدی
با عصمت و با پاکیت آن آب و رنگ خاکیت
سبزی تویی در خانه­ام در سفره و کاشانه­ام
هر روز بدتر میکنی در جان من سر میکنی
بازی کجا آموختی جان و روانم سوختی

 

مشکن دگر ایمان ما این خانه را ویران مکن
ای مرحبا دلکش زدی این سینه را حیران مکن
آن گوهر افلا کیت این سینه را نالان مکن

تو شمع و من پروانه­ام آتش دگر در جان مکن
احسنت محشر میکنی بر سفره و بر خوان مکن
هم هر دو لب را
دوختی دیگر بسم، بریان مکن

غفلت
دوشنبه پنجم خرداد 1399 | مهرداد عزیز ابادی

دیدم  کسی  مثل  شما درد  اشنا  نیست          

از  عمق  و  جان ودل  کسی  ا هل    وفا  نیست    

بسیار  گشتم  در  میان  حق پرستان

دیدم  کسی  اینجا   طرفدار  ریانیست

انها پسر عم را   به  خاک  و  خون کشیدند   

دارند  رفتاری که  خوبان  را  روا  نیست    

دارند   درد  و  مبتلای  چند  دردند           

ان هم  بلاهایی  که  بهر  ان  دوا  نیست 

خدمت  شما  کردید  روز  و  شب  به  ایمان      

در  دانش  و علم  شما  یان  جز  خدا  نیست    

من  برگزیدم  در همه  دنیا  شما  را

                             یک  لحظه  غفلت  هم  سزاوار  شما  نیست

دردانه
شنبه سوم خرداد 1399 | مهرداد عزیز ابادی

دیوانه مشودوست که دیوانه شوم  من     

کاری مکن  ایدوست که بیگانه  شوم  من   

گل  بودی وزیباو پرازعطرو   طراوت

البته  در انحال  چو  پروانه  شوم  من

 

حسن توبودیوسف وافزون  شودهر  دم    

اندرطلبت خارجازاین خانه شوم  من    

 

   گرنوروحرارت  بدهی  برسرو  جانم           

خورشیدشوم شهرت وافسانه  شوم  من        

 

دل  را  مپسندید که  دیوانه  بماند      

بایک  نظری عاقل  وفرزانه  شوم  من 

 

دندان همه فرسود  ونگون  شدز دهانم  

کی صاحب یک بوسه رندانه شوم  من      

 

صحرا  شده سرمست نگاهم  ننمودی

زین پس عقب خانه وکاشانه شوم  من   

 

اکسیر  نگاهت به  مس  جان  ننمودی      

والله  طلا  گردم و  جانانه  شوم  من 

 

اینها  همه مستند  رها کن  همه  باز  آ   

                        وانگاه ببینی درودردانه شوم  من      

 

گل و خار1
پنج شنبه اول خرداد 1399 | مهرداد عزیز ابادی

عشقبازی  کار  هر  سالوس مردمخوار  نیست
دوست رابا هر که  از ره میرسد الفت  کجاست 
رندی  و بازیگری  و  زهد  سازی و  ریا   
اشیان گم  کرده کی  داند  طریق  قذس  را
پر  کرکس  کی  شهپر  با  شهپر  عنقا  یکی 
وین  عجب  در  دامن  گل  خار  میر.ید  زیاد
 

 

 

 

 

 

 

 

 

بازی  هرطفل سرگردان  ناهموار  نیست
هرکه  بی همت  نهدره راقدم هشیار  نیست
جز  هلاکت  در  میان  کوچه و  بازار نیست  
زشت  سیرت  را  نصیب  ازخلعت  دادار  نیست 
لاشخوررا  طعمه  جزگندیده  و مردار  نیست
لیک شاه  حسن  جزگل درهمه  گلزار  نیست
 

 


تمامی حقوق مادی و معنوی " تنهایی " برای " مهرداد عزیز ابادی " محفوظ می باشد!
طـرّاح قـالـب: شــیــعــه تـم بـه قــدرت "مهدی بلاگ