ساقی
یکشنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1399 | مهرداد عزیز ابادی

 

ساقی  و  مطرب  بیا  برخیزو  در  ده جام  را          

تا  برم  از  یاد دیگر  تلخی  ایام  را  

 

میکند  پنهان  بساط خم  و انگور  و  شراب

ساغر  اما  پر  کند  دیوانه  بدنام  را       

اب  افزوده  است در  جام  غریب و  بی کسان    

لایق  مستی  نداند  غافلان  و  خام  را     

من  بدنیا  امدم تا  شا د سازم  دیگران           

گریه  من  بود  از  اول  تلخ  دارد  کام  را 

مهربا  نا  قدر را  ارزانی خوبان  مکن    

خشک  می  بایددهان  خشت  پشت  بام  را  

کس  به  وحشی  کی نماید  لطف و  اکرام  ای  پسر 

احترام البته  باید   ان  دل  ارام  را

حیف  باشد  ناگواری  بر  دل  ایینه  ها        

نامرادی  یابد  اخر  شخص  خون  اشام  را



این  همه  در  هرمکان بازی  به اتش  میکنی    

طاقت گرما  نباشد  ای  پسر  اندام  را 

در  قمار  زدگی مشغول  بازی  گشته ای

باختی  اخر بدنیا  موی  مشکین فام  را

این  همه  پیرایه  بر  بستی  به خود  ای  بینوا           

                     یاد  کن  از  جبهه  و  جمع  گل و  اعزام را


تمامی حقوق مادی و معنوی " تنهایی " برای " مهرداد عزیز ابادی " محفوظ می باشد!
طـرّاح قـالـب: شــیــعــه تـم بـه قــدرت "مهدی بلاگ