قهر
سه شنبه سی ام اردیبهشت 1399 | مهرداد عزیز ابادی

جگرم  بسوختی  من  ز  تو  دل  نمیبریدم          

که  زعشق  تست  ما  را اگر  این  نماز  باشد  

چه  عسل  چه  تلخ  و  حنظل تو  اگر که  داده  باشی

همه  نوش کرده بودم   همه چاره  ساز  باشد       

تو  مگو  برو  که  نتوان قدم  از قدم  نهادن     

هه  راه بسته باشد  همه  در  فراز  باشد     

تو  بیا به  محفل  ما سر  صبح  و  شام باز  آ           

چو  تو  در کنار  باشی  در  عیش  باز  باشد 

صنما  نمیتوانم  ز  تو  دل  بریدن  هر  گز    

که  رفیق  خوب و  اعلی همه پاکباز  باشد  

تو  فرار  می پسندی  زچه  رو  ز  عاشق  خود  ؟

به کجا روی که  یارت  همه  دلنواز  باشد؟

به  حقیقت وجودت  قسم  ای  امید  جانم          

که  دل  شکسته  من  پی  سرو  ناز  باشد



تو اگر نمی  پسندی بوصال  شادی  ما   

                                        بگذار  اتش دل همه  در  گداز باشد  


تمامی حقوق مادی و معنوی " تنهایی " برای " مهرداد عزیز ابادی " محفوظ می باشد!
طـرّاح قـالـب: شــیــعــه تـم بـه قــدرت "مهدی بلاگ